Czym jest depresja, jej leczenie, na czym polega i jak przebiega.

Każdy z nas w naszym życiu spotkał się z depresją, przechodząc przez nią osobiście lub mając z nią styczność poprzez inną osobę.

Przypadłość ta nie jest łatwa, jest realną i powszechną chorobą związaną z zaburzeniami  psychicznymi oraz wahaniami nastroju, większość osób nie zdaje sobie sprawy lub wstydzi się przyznać do jej obecności w swoim życiu, lecz choroba ta wymaga wprowadzenia specjalistycznego leczenia.

Przypadłość ta tak często występująca wciąż jest stygmatyzowana, dlatego też chorzy boją się szukać pomocy.

 

Objawy choroby, na co zwrócić uwagę.

Charakterystyczne dla tej choroby są występujące i długo utrzymujące się objawy. Osoba z depresją odczuwa smutek i przygnębienie, objawy te wpływają na jakość codziennego życia, z dnia na dzień objawy nasilają się, a osoba chora zmienia się wraz z nimi.

Nie ma wyjaśnienia, skąd bierze się przygnębienie, nie ma też jego konkretnej przyczyny. Dla ludzi z depresją życie nagle zaczyna być pozbawione kolorów szare, tracą oni energię do wykonania nawet najprostszych czynności, problem występuje również z myśleniem oraz emocjami.

Ważne dotychczas sprawy, sukcesy zawodowe czy życiowe przestają mieć znaczenie, osoby zmagające się z tą przypadłością zasypiają bardzo szybko, jednak codziennie budzą się wcześnie rano.

Głównymi objawami depresji mogą być.

– Zaburzenia snu. Jeżeli wybudzamy się np. 4 nad ranem, nie mogąc z powrotem zasnąć lub będąc wieczorem bardzo zmęczonym, również nie możemy zasnąć.

– Przesypiamy większość dnia- czyli przesypiamy problemy.

– Ciągłe zmęczenie. Czujemy ciężkie zmęczenie przez cały dzień niezależnie od pory.

– Budząc się, myślimy i czujemy ciężar nadchodzącego dnia, będąc tym samym od razu przytłoczonym. Samopoczucie poprawia się zazwyczaj pod wieczór.

 

Stopniowo pojawia się również anhedonia, czyli całkowity brak radości z czegokolwiek, coś co jeszcze kiedyś sprawiało nam przyjemność, nie cieszy już tak bardzo.

Osoby chore na depresje skarżą się również na odczucie pustki wewnątrz swojego ciała, czują się tak, jakby byli zawieszeni w próżni poza swoim ciałem i oglądali film w zwolnionym tempie.

Choroba ma również wpływ na ich życie seksualne, potrzeby te znikają całkowicie. Brak chęci na jakiekolwiek zbliżenie się do drugiego człowieka.

Podsumowując, spada aktywność w każdej dziedzinie życia chorego, nie interesują go już inni- rodzina, dzieci, przyjaciele. Przestaje go interesować nawet własne ciało: mężczyźni zaniedbują higienę osobistą, a kobiety nie przejmują się już wyglądem własnego ciała.

 

Życie zawodowe a depresja.

 

W tej dziedzinie życia aktywność spada najwolniej, ponieważ jesteśmy bezustannie poddawani presji ze strony rodziny, przyjaciół oraz środowiska, aby utrzymać pracę i zadbać o siebie jak najlepiej. Myśląc o utracie pracy i jej skutkach, otrzymujemy wystarczającą ilość motywacji, aby rano wstać z łóżka, iść do pracy i stawić czoła dniu, chociaż w większości przypadków wydaje się to zadanie ponad nasze siły.

Zawsze jednak najchętniej, po skończonym dniu wracamy do domu, nie odzywając się do nikogo, kładziemy się do łóżka bez nawet najmniejszej ochoty zjedzenia kolacji czy nawet przebrania się w piżamę.

 

Różnica pomiędzy depresją a chandrą.

Mogłoby się wydawać, iż te dwie przypadłości są takie same, ponieważ często są ze sobą mylone, jednak odróżnia ich parę rzeczy:

Jedną z nich jest lęk.

W depresji pojawia się lęk, odczuwany przez aż trzy czwarte chorych lęk nie jest sprecyzowany, nie wiemy, czego się boimy, lecz towarzyszy on nam non stop, w głębi nas „podgryzając”. Towarzyszy on nam non stop od rana do wieczora raz słabiej, raz silniej. Należy pamiętać, że może zaatakować napadowo bez większych przyczyn lub związany będzie z fobiami, lub natrętnymi myślami.

Drugą rzeczą odróżniającą depresję od chandry jest sam czas. Jeżeli objawy takie jak: problemy ze snem, brak radości czy nadmierne zmęczenie trwają dłużej niż 6 tygodni, jest to wyraźny sygnał, aby poszukać pomocy u lekarza pierwszego kontaktu, psychologa lub psychiatry w celu zdiagnozowania choroby jak najszybciej.

 

Leczenie depresji.

 

 Leczenie depresji nie jest proste, ważną rolę odgrywają tutaj dwa czynniki: farmakoterapia oraz psychoterapia.

Oprócz tych dwóch sposobów ważną rolę odgrywa jednak sama psychoedukacja chorego i jego najbliższego otoczenia, takiego jak: rodziny czy przyjaciół.

Depresja nie należy do najłatwiej leczonych chorób, tak naprawdę sama choroba stawia wyzwanie współczesnej medycynie i psychiatrii. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) podaje, iż rozpowszechnienie depresji staje się na tyle duże, że na całym świecie z tym problemem zmagać się może nawet 264 milionów pacjentów.

 

*Leczenie Farmakologiczne.

Leki są podstawową i pierwszą stosowaną metodą leczenia tego właśnie zaburzenia psychicznego. Istnieje jedna teoria, iż powodem zaburzeń nastroju jest nieprawidłowy poziom różnych przekaźników w ośrodkowym układzie nerwowym.

Tego typu leki przeciwdepresyjne mają wpływ na stężenia takich neurotransmiterów jak m.in. dopamina, serotonina czy noradrenalina.

Leki przeciwdepresyjne mogą zmieniać stężenia różnych neuroprzekaźników, dlatego podzielone zostały na takie, na jakie dokładnie z tych substancji wpływają.

Przy zaleceniu pacjentowi któregoś ze środków pod uwagę należy wziąć, schorzenia towarzyszące pacjentowi, dominujące objawy depresji, jego wiek oraz najważniejsze inne preparaty, jakie zażywa.

 

*Leczenie depresji: psychoterapia.

Wszędzie podkreśla się, iż leczenie farmakologiczne jest z jednym z podstawowych sposobów leczenia depresji, jednak najlepsze efekty daje ono jedynie w połączeniu z leczeniem psychoterapeutycznym.

Leczenie lekami może i wpływa na problem, gdy jest on o podłożu biologicznym, jednak niekonieczne wpłynie na inne przyczyny schorzenia takie jak np. problemy rodzinne,

przeżycie traumatycznego wydarzenia czy też prześladowanie w szkole lub w pracy.

Różne rodzaje psychoterapii mogą pomóc pacjentom, zaliczamy do nich np. psychoterapię psychodydaktyczną, terapię behawioralną, terapię psychoanalityczną czy też systemową.

 

Psychoedukacja.

Najważniejszym z elementów leczenia terapeutycznego w psychiatrii i leczeniu depresji jest psychoedukacja. Obejmowany jest nią zarówno pacjent, jak i jego rodzina oraz najbliższe otoczenie.

Sama metoda polega na uświadomieniu osoby chorej o jej problemie oraz możliwych jego źródłach, następnie na wyjaśnieniu metod leczenia i ich rokowaniach i postępach.

Najbliższe otoczenie obejmowane jest tą metodą po to, aby lepiej zrozumieć sytuację i problem chorego oraz nauczyć się jak postępować z cierpiącą na depresję osobą tak by w istotnych momentach, być tam by pomóc, a nie zaszkodzić.

 

Podsumowując, depresja to jedna z najbardziej wszechobecnych chorób całego świata, nie bójmy się o niej mówić, ponieważ pozwoli nam to uświadamiać ludzi, iż jest to choroba dręcząca wiele osób, co za tym idzie mowa i uświadamianie ludzi o tym schorzeniu efektywne i szybszej pozwoli pomóc wielu innym osobom, które wciąż cierpią na depresję, a wstydzą się do niej przyznać, wyjść z tego obronną ręką wiedząc, iż nie są sami w tej walce z chorobą.